Storythai

เนื่องจากนั้นวันนี้เป็นวันครบรอบ 2 ปี
เลยขอโอกาสมาแปะรูปให้คลายเหนื่อย คลายท้อนิ๊ดนึง (จิงอ่ะ?)




                 
สำหรับคัยหลายคนไม่ต้องอิจฉานะค๊ะ แนนาว ทะเลาะกันแรง ๆ
ก้อมีบ้างเปนระยะ ๆ ให้ โบ มาย กิ๊กเมาท์ แพว และอีกหลายคนเหนประจำ





ของขวัญของแนนไม่พิเศษ ... แค่กุหลาบขาว 999 ดอก ซึ่งมี
ความหมายว่า แนนจะรักนาว จนวินาทีสุดท้ายของแนน

 

กับของเซอร์ไพส์อีกสองชิ้น ... การันตีความน่ารัก และ ติ๊งต๊องโดยสปินดี้



หน้านี้มีแต่รูปคู่ .. ทั้งเก่าทั้งใหม่ ขี้เกียจทำรูป แหะๆ ไม่มีอะไรให้อ่าน
นิยามความรัก พูดไปยังไงก้อไม่มีจบ แต่ละคนก้อแต่ละนิยาม !!

Chateau Mouton Cabinet Sauvignon
La grenouille et profiterol
De la viande des champions
Et a la fin du gateaux

Le tapis blanc Leau d Evian
La salade des fromages Cest tres puissant
Quand on mange  Attends le temps อยู่กับเธอ

เปิดเพลง La vie en rose จัดกุหลาบให้ดูสวยงาม 

คนไม่พิเศษฟังที่ไรเป็นยิ้มทุกที ... ไออ้วนของแนนพิเศษเสมอ


                          LAGYDNIPS .  POSTSCRIPT                     


: เหตุขัดข้องเกี่ยวกะเพลงนิดโหน่ยยย งั้นลงเพลงนี้เลยดีกว่า
: คนไม่พิเศษ .. เพลงแรกที่นาวส่งมาจีบ > //< เขิลว่ะ
:  ตอนนี้กลับมาเครียดหนักเหมือนเดิม (หรือกว่าเดิม) อีกแล้วอ่ะ
: โอมมมเพี้ยง !!! ช่วยกันภาวนา ให้ป๊าอนุมัติคอรส์เดือน 7-8  ด้วยเถ้อะ
: เนื่องจากความรักเรา ครบรอบในวันนี้ และจะดีแสนดี อีกนานเท่านาน
: ขอบคุณโบ อู๋ และน้องออม ที่ช่วยทำให้แนนมีรอยยิ้มหลังรอยน้ำตา
: ปะป๊าจะกลับมาแล้ว ... ทำไงดียิ่งพยายามรีดไขมันอยู่ (?)

                                                       


ปิดท้ายไดหน้านี้ด้วยความน่ารักคิขุของ  ซีจัสโต้

แนน : สปินดี้  อึ๋มหมวยเซ็กซี่  แถมน่ารักอย่างนี้ ชอบมะ  ชอบมั้ย ?
แพว : กะแมวน้อย ไม่ต้องมีไข่ย้อย แค่อาสัยซอยบ่อย ชอบมะ ชอบมั้ย ?

เคน  ปราง  มิ้น มิน น้ำ ยังคิดไม่ออกติดเอาไว้ก่อนนะ อิอิ ชอบมะ ชอบม๊า

ﾚ ｽ ﾄ ~~~ ﾐ ｲ ﾊ ｳ ﾞ ｴ   ｱ   ﾁ ﾔ ﾝ ｽ   ﾄ ｳ   ﾚ ｽ -

ｻ ﾝ ｷ ﾕ -

งงกันใหญ่ค่ะ งง กันใหญ่ .... ข้างบนสำหรับผู้มีความสามารถเท่านั้น



ช่วงนี้มีติวสอบ และ สอบซัมเมอร์   เครียด !! เลยแปะไดไว้ก่อน
สัญญาจะรีบกลับมาอัพ เพราะมีเรื่องจะอัพแล้ว ตั้งใจจะอัพ แต่ขอเวลา
อีกนิด แนนไม่ชอบเขียนไดส่วย ๆ มันไม่ได้อารมณ์ ฮ่ะฮ่า
แต่ที่แล้ว ๆ มามันทำความมักง่ายของตัวเองไม่ไหวไง เลยขอหน่อย
ส่วนวันนี้ที่มาอัพเพราะแนนไม่ได้อยู่ในฟิลแบบไดหน้าก่อนแล้ว ...
.... ดีขึ้นในระดับนึงค่ะ 

รอก่อนนะ รอกันก่อน กลับมาอัพหน้าต่อไป เนื้อหากินใจเช่นเคย ฮี่ ๆ
อย่าเพิ่งเบื่อไดแนน อย่าหนีกันไปไหน  กำลังใจงาม ๆ แนนอยากได้เสมอ



                          LAGYDNIPS .  POSTSCRIPT                     


: ขอบคุณหลายคนนะค๊ะ หลายคอมเม้นทำแนนน้ำตาซึมเลย
: ขอบคุณอีกหลายคอมเม้น ที่ยังตามด่ากูได้ไม่เสื่อมคลาย แฟนคลับกู ??
:  ตอนนี้ฮึดสู้ค่ะ อะไร ๆ ก้อเหมือนจะดีขึ้นตามระดับ สู้ต่อไปไอหมีโพล่า
: โอมมมเพี้ยง !!! ช่วยกันภาวนา ให้ป๊าอนุมัติคอรส์เดือน 7-8  ด้วยเถ้อะ
: ขอความเหนหน่อยดิ ถ้าแนนเขียนหนังสือจะมีคัยสนใจซื้อบ้างค๊ะ ?
:  เริ่มต้นเข้าสู่ช่วงเทพยึดครองอีกครั้ง  ทำลายสถิติคราวก่อน อดข้าวห้าวัน
:  แนนอ่านไดทุกคน แนนก้อเม้นทุกคนนะ ไม่ต้องมาห่วง หรือ  ทวง 

                          EDit :: SpiNDY ~ 0.08  AM , 210505           

19-20 ติวสอบสำหรับสอบวันที่ 23 (ติวตั้งแต่เที่ยงครึ่ง ถึง บ่ายสาม)

21 มีนัดไปหาหมอ (ตอนสิบเอ็ดโมงครึ่ง) เสดมีติวสำหรับสอบวันที่ 23 (ตั้งแต่เที่ยงขึ้นถึงหกโมงครึ่ง)

22 + 24 มีเรียนภาษาญี่ปุ่นตอนเย็น (ตั้งแต่ หกโมงครึ่งถึงสองทุ่ม)

27 - 28 ติวสอบสำหรับสอบวันที่ 29 (ติวตั้งแต่เที่ยงขึ้นถึงบ่ายสามครึ่ง) สอบตอนเช้าวันที่ 29

สอบเสดวันที่ 29 มีติวต่อ (ตั้งแต่เที่ยงครึ่งถึง ทุ่มครึ่ง) สำหรับสอบวันที่ 31

30 มีติว (ตั้งแต่เที่ยงครึ่ง ถึง ทุ่มครึ่ง) สำหรับสอบวันที่ 31

31 มีสอบตั้งแต่ เก้าโมง ถึง สี่โมงครึ่ง ต้องรีบไปสีลมเรียนภาษาญี่ปุ่น (ตั้งแต่ หกโมงครึ่งถึงสองทุ่ม)

เหนื่อยไม่เหนื่อย ก้อคิดเอาเอง ... ตายกันพอดี ทั้งเครียดทั้งเหนื่อย
แล้ว ยังจะท้ออีก เซงเหอ !! แต่ยังยิ้มได้อยู่เพราะมีนาว และเพื่อน ๆ น้องๆ อีกหลายคน

อ่อ .. 23 นี้ แนนาว ก้อครบ ปีแย้วว > 0< happi

ฉันขาดความอบอุ่น ... ฉันผิดหรอ ฉันเลือกที่จะเกิดในสภาพแวดล้อมดี ๆ ได้หรอ
ฉันขาดความอบอุ่น ... ฉันอยากที่จะขาดหรอ ฉันผิดหรอที่เรียกร้องความสนใจ

ฉันยอมรับว่าฉันมีปัญหา ฉันยอมรับว่าฉันไม่เหมือนคนอื่น แต่นั่นไม่ได้ทำให้ฉันด้อย
ไปกว่ามนุษย์หน้าไหนทั้งนั้น แนนมีข้อเสียเยอะ ๆ มากกว่าข้อดี แต่นี่ คือ แนน

บางครั้งที่ฉันหาทางออกไม่ได้ ฉันกรีดข้อมือ ฉันทำร้ายตัวเอง
หลายคนคงคิดว่า บ้า สิ้นคิด โรคจิต ประสาท หรือ ต่างๆนานา แล้วแต่ความคิดคน
แต่ฉันยืนยันว่า ถ้าคุณไม่ถึงจุด ๆ นั้น คุณไม่รู้หรอกว่ามันเปนยังไง

ฉันเคยมีเพื่อนคนนึงด่าทอว่าทำไมฉันถึงต้องทำร้ายตัวเอง สมองก้อมีแต่ไม่คิด
ฉันไม่มีอะไรที่จะตอบเพื่อนคนนั้น นอกจากคำว่า กูก้อไม่รู้ว่ะ
หลังจากนั้น วันนึง เพื่อนคนเดิมเดินมาพูดคุย พร้อมข้อมือที่มีผ้าพันแผล ฉันยิ้ม
แล้วถามว่า มึงรู้รึยัง ว่าเพราะอะไร เพื่อนฉันร้องไห้และตอบกลับมา
สั้น ๆ ว่า กูรู้แล้ว ว่าจุด ๆ นั้น มันเปนยังไง อธิบายไม่ได้ แต่กูเข้าใจมึงแล้ว
เพื่อนอีกหลายคนด่าว่าเพื่อนคนนั้น แต่มันกลับไม่พูดอะไร ตอบกลับไปแค่ว่า
กูก้อไม่รู้ว่ะ ฉันและเพื่อนมองหน้ากันด้วยความเข้าใจที่คนอื่นไม่สามารถ
เข้าใจได้ว่าทำไม

ฉันคิดเสมอ ไม่ใช่เรื่องเลยที่ฉันต้องไปนั่งประกาศปัญหาภายในครอบครัวให้คนอื่นฟัง
สำหรับฉัน ๆ มักจะไม่พูดปัญหาให้คนอื่นฟัง เพราะฉันไม่ต้องการเหนให้เรื่องของฉัน
ไปทำให้คนอื่นเปนทุกข์ แต่ฉันกับชอบเวลาที่คนอื่นมาเล่าปัญหาให้ฉันฟัง แปลกเนอะ ?!

แต่ถึงตอนนี้ฉันอยากให้คัยหลาย ๆ คน เข้าใจฉันบ้าง เพียงสักนิดผ่านตัวหนังสือของฉัน

ตั้งแต่แนนยังเด็ก ... ตั้งแต่จำความได้
พ่อแนนก้อต้องไปทำงานที่ญี่ปุ่นทุก ๆ สองเดือน อาจดูไม่ยาวนาน แต่สำหรับแนน ๆ
เปนเด็กอ่อนแอ แนนต้องร้องไห้วิ่งไปเกาะประดูบ้านทุกครั้ง ร้องไห้จนหลับหน้าบ้าน
เพียงเพื่ออยากจะตามพ่อไปด้วย

ตั้งแต่แนนยังเด็ก ... แนนจำได้ว่า แนนต้องอยู่ รร.ถึงทุ่ม หรือ สามทุ่มทุกวัน
เพียงเพราะว่าแม่แนนต้องทำงาน พี่ชายก้อย้ายไปอยู่อีก รร. แนนต้องเล่นคนเดียว
เล่นบาสคนเดียว ภาพนั้นยังติดตราแนนอยู่จำได้แม่นยำ ทุกเย็นแนนหิวข้าว แนนต้องรอ
กินข้าวพร้อมภารโรง แนนอยู่กินข้าวกับภารโรงจนแนนอยู่ ป.6 (เวลาป๊าไปญี่ปุ่น)
แนนต้องเล่นหมากเก็บคนเดียว แนนแทบจะกลายเปนภารโรงรุ่นจิ๋วก้อว่าได้

ตกดึกม๊ามารับกลับไป ไม่เคยถามแนนซักครั้งว่า หิวไม๊
ถ้าเสื้อเลอะ ก้อจะโดนตีด้วยไม้ ไม้แขวนเสื้อ หรือ ของใกล้มือ ไล่ให้ไปซักเสื้อผ้า
ถุงท้าย เองตั้งแต่ ป.3 ซักมือนะค๊ะ ถ้าใช้เครื่องซัก จะโดนยิก รีดเสื้อผ้าเอง
ถ้าขี้เกียจก้อต้องทนใส่เรียบ ๆ ไป

เปนแบบนี้มาเรื่อย ตั้งแต่ อ.3 ถึง  ป.6

เข้ามัธยมที่สายปัญญา เดินเรื่องเองทุกอย่าง ไม่มีคัยคิดที่จะอยากไปมอบตัวด้วยเลย
ผิดกับพี่ชายที่เรียนเทพศิรินทร์ คัยๆก้อแย่งกันจะพาเฮียไปมอบตัว
อยากเรียนดาว๊องท์ ก้อโดนด่า โดนไล่ให้ไปอ่านหนังสือดาว๊องท์ที่เฮียไปเรียนมา
ฉันเข้าใจ ว่าเป็นการประหยัด ฉันในตอนนี้คิดได้ แต่ ในตอนนั้นตอนที่ฉันยังเด็ก ฉันไม่
ฉันเสียใจ และ มันก้อทับถมกันมาเรื่อย ๆ



ทุกสิ่งทุกอย่างฉันไม่โทษคัย คงบอกไม่ได้ว่าคัยถูก หรือ คัยผิด ฉันรู้ดีว่าบางครั้ง
ปัญหาบางอย่างก้ออยู่ที่ตัวฉัน ถ้า ฉันไม่แก้ ฉันก้อจะไม่มีวันที่จะมีความสุขกับเรื่องนั้น
แต่อย่างว่าถ้ามันแก้ง่าย คงไม่เรียกว่า สันดาน แล้วหล่ะ  ฉันในวันนี้คิดขอบคุณพ่อแม่
ทุกครั้งที่เค้าเลี้ยงฉันมาแบบนี้ เพื่อให้ฉันอยู่ได้โดนไม่มีเค้า ... ในขณะเดียวกัน
ประโยชน์มากมายก้อมาพร้อมความเดียวดาย !! ดาบสองคม มีทั้งคุณและโทษ
แต่นั่นก้อไม่ได้ทำให้ฉันรักพ่อแม่น้อยลงสักนิดเลย :)

ฉันไม่ได้ทำร้ายคุณ แล้วทำไมพวกคุณต้องใช้คำพูดทำร้ายจิตใจของฉันนะ
ฉันเป็นแค่ผู้ญ ธรรมดาคนนึงที่มีความจิงใจให้พวกคุณเสมอ และ ไม่เคยคิดถึงสิ่งอื่น
ฉันไม่เคยคิดที่จะต้องการสิ่งตอบแทนใด ๆ นอกจากความจิงใจ ใช่ว่ากันลับหลัง

ไม่รู้ไปขาดความอบอุ่นที่ไหนมา / ไม่รู้จะขาดความอบอุ่นอะไรนักหนา
แนนเองอยากจะกะชิบบอกพวกเค้าเหมือนกันว่า แนนเองก้อไม่รู้ ปัจจัยของปัญหาน่ะ
ไม่ได้เกิดจากสิ่ง ๆ เดียวหรอกนะ และ แนนก้อเสียใจมากนะ ที่มีคำแบบนี้หลุดออกมาจากคุณ

ฉันขออนุญาติ สอนอะไรหน่อยนะ

คุณน่ะควรจะทำกับคนอื่นอย่างที่เค้าเปน ปล่อยใหัคน ๆ นั้นได้แสดงศักยภาพของเค้า
หากคุณมัวแต่ไปจ้องวิจารณ์คนอื่น นั่นคือ คุณกำลังทำร้ายตัวเองหนักยิ่งกว่าการกรีดข้อมืออีก
เวลาที่คุณพูดถึงคนอื่นในแง่ร้าย คุณก้อจะกลายเปนคนไม่จิงใจ และ รักการแทงคนอื่นจาก
ด้านหลัง ถ้าคุณรู้ว่าตัวเองไม่สามารถที่จะพูดในเรื่องดี ๆ ของคน ๆ นั้นได้ ก้อเก็บมันเอาไว้
ในใจ มันคงไม่อึดอัดมากไปหรอกเนอะ คนเราไม่ควรยินดีในข้อบกพร่องของคนอื่นหรอกนะ



แนนไม่เคยมองว่าครอบครัวไหนดีพร้อม เพราะแนนรู้ว่าครบครัวอื่นที่มีปัญหาหนักกว่านี้มีอีกเยอะ
แนนเลือกเกิดไม่ได้ แต่ถึงปัญหามันจะหนัก จะแย่ขนาดไหน แนนก้อภูมิใจที่แนนได้เกิดมา
เป็นลูกของป๊ากะม๊า และนี่คือสิ่งที่แนนภูมิใจมากที่สุดที่ได้เปนคนในครอบครัวนี้

ตอนนี้ฉันท้อแท้ มองไปทางไหนก้อไม่เจอทางออก เห้อ !!! ฉันนี่จิตใจพิการจริง ๆ
อยากจะเดินไปถามคนพิการตาบอด ขาด้วน แขนด้วน เป็นใบ้ ว่าคุณใช้ขีวิตยังไงหัวใจถึงได้
ติดปีกได้ขนาดนั้น อิจฉาจิง ๆ ทั้ง ๆ ที่ฉันมีครบ 32 แต่ฉันกลับทำตัวพิการได้ขนาดนี้
คิดไปคิดมา ชีวิตฉันจะอยู่ไปได้อีกกี่ปีนะ .. ถอนหายใจ 1 ครั้งชีวิตสั้นไปอีก 3 ปี
อืมม นั่นสินะ ชีวิตยิ่งสั้น ก้อยิ่งมีโอกาสทำสิ่งต่าง ๆ น้อยลง ,, ชีวิตนี่มันสั้นเกินกว่าจะ
มานั่งท้อแท้ ว่าป่ะ ? ฮ่ะฮ่า พูดไปก้อยังท้อแท้อยู่ดี

ไม่เปนไร คงถึงเวลาที่ฉันจะต้องพักจิง ๆ เสียที ถ้าไม่พัก ฉันจะเอาแรงที่ไหนไปสู้ว่ามั้ย ?



แพว เหนื่อยมั้ยค๊ะ ? เพื่อนรักของกู พักตรงนี้มั้ย ข้าง ๆ กู ถึงเวลาที่ต้องพักแล้วว่ะมึง
หนึ่งวันเลิกคิด หนึ่งวันปล่อยว่าง ถ้าหลังจากหนึ่งวันมึงตื่นมาพร้อมกับความเหนื่อยอีก
มึงก้อหาโอกาสพักผ่อนใหม่ก้อได้ กูเชื่อว่าทั้งมึงและกู เข้มแข็งพอที่จะหยุดร้องไห้กับเรื่องไม่ดี
กูรักมึงนะเพื่อน ไปตากอากาศแบบสถุนๆ กับกูมั้ย กูตันกว่ามึงอีกชีวิตตอนนี้อ่ะ :)





                          LAGYDNIPS .  POSTSCRIPT                     

: ขอบคุณพวกคุณที่ทำร้ายฉัน มันทำให้ฉันได้ระบายอะไรออกมาเปนตัวหนังสือแบบนี้
:  เส้นทางของชีวิต เปน เส้นทางที่ยังไม่มีคัยสามารถทำแผนที่ ออกขายจำหน่ายตามท้องตลาด
:  ขอบคุณป๊าม๊า ที่เลี้ยงแนนมาแบบทรหด ป๊าม๊าสอนให้แนนยืนด้วยขาของตัวเอง ขอบคุณค่ะ
:  แนนเกือบเหมือนจะดูว่ามีพร้อมทุกอย่าง แต่ เบื้องหลังมีคัยรู้จักแนนดีบ้างมั้ย
:  ถ้าหากขอพรจากฟ้าได้ สิ่งนึงที่แนนอยากจะขอ คือ ความเข้มแข็ง ให้อยู่กับฉันไปนานๆ
:  ฮึด ๆๆ บอกตัวเองต้องทำให้ป๊าม๊า ยิ้ม ที่เหนความสำเร็จของเราให้ได้ ต้องสู้เว้ย T ^ T

อัพอะไรดีอ่ะ ไม่มีไรจะอัพเลยอ่ะ แต่เปนฟูล แต่อยากลงรูป
แบบว่า ....
คราวก่อนก้อลงไม่หมด ไม่ค่อยมีเวลาเล่นคอมซักเท่าไหร่
จิงมั้ยจ๊ะ ขาเมาท์ ????!

แนนห่างหายไปจากเนต ครั้งคราว .. เพราะป่วยอะเกน
กูเซงชิบหาย
ป่วยคราวนี้หนักด้วย ไปฉีดยามาวันนี้ > "< อ้ากกกก
อยากนอนโรงบาล
แต่กัวจะไม่มีตังมาจ่ายเค้า เพราะโดนไล่ออกจากบริษัทก่อน หึ ๆ

โอเค ญ แกร่งแรดเกินร้อน อย่างแนน ต้องไม่ถอยคร้าบบบบ ฮึด ๆๆๆ




อยากจะเอาเปนไอค่อนทุกอันเล๊ยยย สีหวานแหวว
สตอเบอร์รี่จ๊ะจ๋า
แต่เลือกไม่ถูกเลยคนหน้าตาไม่ดี ก้อแบบนี้ T ^ T สงสารตัวเอง
ฮือ ๆ

มะวันที่ 23 ครบรอบ 1 ปี 11 เดือน วิ๊ววว !!
อยู่มาจะครบสองปีจนได้ซี่
งี้แหละ .... เพราะว่าผูกพัน เพราะว่ามากกว่าคำว่ารัก
เพราะกันและกัน

ไม่ตลอดไปที่เราจะอยู่ด้วยกัน แต่จะนานเท่านาน เท่าที่เราสองคนทำได้
สิ่งดี ๆ
ที่พวกเราอยากจะรักษา และ สิ่งร้าย ๆ ที่พวกเราอยากจะแก้ไข้

  (-/-) อันนี้คือ สัญลักษณ์ สาธุ ที่ก๊อปมาจากเอ็มผัวหอยหลอด
ที่กำลัง
เมาเป๋ ตายในหน้าทีอย่างองอาจ ข้างกายมี
มะปรางหลานรักคอยอารักขา
เมาท์กับกูหมีบ้าซ่าไม่ถอย หน้าคอม 555+
ชื่อกูน่ารักจัง ช๊อบ ๆๆๆ ชอบ

คิดถึงซีจัสโต้ * เว้ยยยย เพลาใดรือท่าน
ที่พวกเราจักได้พบหน้าคร่าตากัน


ปล.

+
อัพไม่เสดตามสไตล์สปินดี้จิง ๆ {ก้อนู๋ไม่ว่างจิง ๆ
ไม่ใช่ไม่ตั้งใจอัพ}
+  พุ่งนี้ต้องทำงาน พุ่งนี้มีเรียนญี่ปุ่น
พุ่งนี้ว่าจะไปนอนพักรพ. T ^ T